Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

Święcenie sabatu

Iz 56,2 Bóg udziela szczególnych błogosławieństw tym, którzy zachowują sabat.

Pwt 28,1.2.15 Bóg zapewnia, że błogosławieństwa otrzymają ci, którzy są posłuszni Jego przykazaniom.

Wj 20,8-11 Sabat jest dniem „poświęconym”, oddzielonym od pozostałej reszty.

Kpł 23,3 Sabat jest nazwany „uroczyście ogłoszonym świętem”, albo zwołaniem ludu Bożego. Jest to dzień wyznaczony szczególnie na nabożeństwo.

Łk 4,16 Jezus święcił każdy sabat. Podobnie czynił Paweł Dz 18,4.

Kpł 23,32 Sabat zaczyna się o zachodzie słońca w piątek i kończy się o zachodzie słońca w sobotę Mk 1,32.

Wj 20,8-10 Sabat nie jest dniem przeznaczonym do wykonywania świeckiej pracy.

Iz 58,13.14 Sabat jest dniem przeznaczonym do rozkoszowania się w Panu. Nie jest dniem dla naszej własnej przyjemności. Takich rzeczy jak sport, świeckie gry czy rozrywka nie da się pogodzić z świętością sabatu.

Ne 13,15-22 Sabat może zostać zniesławiony przez kupowanie i sprzedawanie. Zwykłe, świeckie czynności trywializują sabat.

Mt 12,11-13 Jezus objawiał w swoim życiu radość wynikającą z czynienia dobrze w dniu sabatu.

Mk 2,23-28 Jezus zaspokajał w sabat fizyczne potrzeby swoich uczniów. Sabat jest ilustracją Boga, który zaspokaja nasze potrzeby.

Wj 16,28-30 Kiedy niektórzy Izraelici pracowali w sabat, usiłując zebrać i przygotować mannę, zaniedbując przygotowania, jakie należało uczynić w dniu przygotowania, w piątek, Bóg otwarcie napomniał ich.

Mt 11,28-30 Boskie zaproszenie dotyczy przyjścia i znalezienia odpoczynku w Jezusie. Każdy sabat dostarcza nam możliwości odnowienia naszego poświęcenia Panu.