Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

Bóstwo Chrystusa

Mt 1,23 Immanuel — „Bóg z nami”.

J 1,1 Słowo było Bogiem, Słowo (Jezus) stało się ciałem (w. 14).

J 17,5.24 Jezus istniał wraz z Ojcem przed stworzeniem tego świata.

J 8,58 Jezus stwierdził, że był samoistny, był Tym, który powiedział „Jam jest”, był Tym, który istniał przed Abrahamem.

Wj 3,14 „Jestem, który jestem” jest imieniem Boga.

Łk 5,20-24 Jezus odpuszczał grzechy, tylko Bóg może to uczynić.

J 20,28 Tomasz potwierdził, że Jezus był zarówno Panem, jak i Bogiem.

Hbr 1,5-9 Ojciec zwraca się do Syna jako do Boga.

Iz 9,6 Jezus jest wieczny i nieprzemijający.

Mi 5,1 Początki Chrystusa są od prawieku.

1Tm 6,15.16 Jezus posiada nieśmiertelność.

Ap 1,18 Jezus jest pierwszym i ostatnim, posiada klucze śmierci.

Flp 2,5-11 Jezus dobrowolnie zrezygnował ze swoich boskich przywilejów, aby się stać Zbawicielem.

CZĘSTO STAWIANE PYTANIA DOTYCZĄCE BOSKOŚCI CHRYSTYSA:

Czy Biblia nie naucza, że Jezus był pierworodnym wszelkiego stworzenia i jako taki był istotą stworzoną, która nie współistnieje z Ojcem od wieczności?

Tekst, o którym mowa w pytaniu, jest zapisany w Kol 1,15. Jezus nazwany jest tam pierworodnym wszelkiego stworzenia. Greckie słowo użyte tutaj to prototokos, co znaczy „wybitny”, „wyróżniający się”, „górujący” — ten, który posiada prerogatywy i przywileje Boga. Jezus jest pierworodnym nie w znaczeniu czasowym, lecz w sensie przywileju. Wszystkie przywileje należące do pierworodnego są Jego. Dawid był ósmym synem Jessego, jednak zawsze jest nazywany pierworodnym. Jezus stwierdził: „Jam jest” J 8,58 - odnosi się to do kogoś, kto sam istnieje. Powiedział: „pierwej niż Abraham był, jam jest”. Prorok Izajasz nazywa Go wiecznym Ojcem Iz 9,6. Micheasz stwierdza, że Jego pochodzenie jest od wieczności Mi 5,1. Jan potwierdza to: Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo” J 1,1. Jezus posiadał przywileje i prerogatywy Boga. Podkreślał swoją równość z Bogiem, niczego nie przywłaszczył sobie, kiedy upadł świat. Dobrowolnie opuścił niebo i stał się człowiekiem. Zamieszkał w ludzkim ciele; walczył z pokusami tak jak my i zwyciężył w naszym imieniu Flp 2,5-11; Hbr 2,14.17.