Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

12. Boży most ze śmierci do życia

Z chwilą popełnienia grzechu człowiek stanął na drodze do śmierci. Odwrócił się od Boga. Otworzył drzwi szatanowi, wprowadzając demona chciwości, nienawiści, choroby i śmierci w doskonałe stworzenie.

Aby człowieka ratować, Bóg posłał swego Syna, który „przyszedł (...) szukać i zbawić to, co zginęło”1. Jezus przyszedł wybawić człowieka z mocy szatana, naprawić zło spowodowane przez grzech oraz przywrócić człowiekowi pokój i bezpieczeństwo bezgrzesznego świata. Aby lepiej zrozumieć zbawienną działalność Jezusa, posłużmy się ilustracją mostu wspartego na siedmiu filarach. Zauważmy, że gdyby usunięto choć jeden z nich, runąłby cały most. Mostem Bożym ze śmierci do życia nie jest nikt inny, jak tylko Jezus Chrystus, który powiedział o sobie: „Ja jestem droga i prawda, i życie”2.

Filar I — INKARNACJA

„A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy”3. „Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie, który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu, lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej”4. Inkarnacja to wcielenie Syna Bożego. Jezus narodził się jako człowiek, aby przerzucić most pomiędzy Bogiem a grzeszną ludzkością.

Można postawić pytanie: Dlaczego wcielenie stało się konieczne? Odpowiedź jest następująca: Adam stworzony został w tym celu, aby być własnością i świątynią Boga. Cudowna społeczność między Bogiem a człowiekiem została zerwana przez grzech. Izajasz napisał: „Wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga”5.

Syn Boży przyjął ludzkie ciało, aby połączyć człowieka z Bogiem. Czyniąc to dowiódł niezmiennej miłości Bożej do człowieka oraz dał ludzkości przykład doskonałego posłuszeństwa. Przez inkarnację odparł także zarzuty szatana, jakoby wypełnienie woli Bożej (zachowanie przykazań Bożych) było dla człowieka niemożliwością i jakoby Bóg srodze karał śmiercią za niewykonanie tego, czego człowiek nie jest w stanie uczynić. Inkarnacja umożliwiła także nawiązanie ścisłej łączności z upadłym rodzajem ludzkim, okazanie współczucia i skosztowanie śmierci za człowieka6.

Filar II — BEZGRZESZNE ŻYCIE

„Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu”7. „Zostaliście wykupieni (...) drogą krwią Chrystusa, jako baranka niewinnego i nieskalanego”8.

Inkarnacja Chrystusa była pierwszym krokiem na drodze całkowitego odkupienia. Chcąc ponieść karę za nasze grzechy, Chrystus musiał żyć w ciele, nie popełniając żadnego grzechu. Dlaczego konieczne było bezgrzeszne życie?

1. Aby udowodnić, że zachowanie dziesięciu przykazań Bożych przez człowieka jest możliwe, jeśli się polega całkowicie na mocy Bożej.

2. Aby stać się bezgrzesznym zastępcą, umierającym na miejscu winnego człowieka.

3. Aby tym, którzy dziś przyjmują Chrystusa, umożliwić życie w doskonałym posłuszeństwie przez wiarę.

Gdyby Chrystus uległ tylko jednej pokusie, sam stałby się grzesznikiem, sam znalazłby się „pod przekleństwem zakonu”. Musiałby umrzeć za swój własny grzech; w tej sytuacji ludzkość pozbawiona byłaby jakiejkolwiek nadziei i na zawsze zgubiona.

Filar III — UKRZYŻOWANIE

„Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł”9.

Śmierć Chrystusa za nasze grzechy jest centralnym tematem ewangelii. Bez śmierci krzyżowej jego bezgrzeszne życie służyłoby tylko większemu potępieniu i wytworzyłoby między Bogiem a grzesznym światem jeszcze większą przepaść na zawsze.

Dlaczego śmierć była konieczna? Aby dać odpowiedź na to pytanie, musimy sobie najpierw uzmysłowić naturę i następstwa grzechu. „Grzech jest przestępstwem zakonu”10. Prawo Boga jest odbiciem Jego charakteru. Grzech jest rozmyślnym buntem przeciwko Bogu. Przestąpienie zakonu Bożego potępia każdą duszę w tym świecie, domagając się kary śmierci dla każdego, ponieważ „wszyscy zgrzeszyli”.

„Zapłatą za grzech jest śmierć„11. Ten problem można było rozwiązać tylko jednym z trzech możliwych do przyjęcia sposobów. Po pierwsze, Bóg mógł skazać człowieka za grzech na wieczną śmierć. Po drugie, mógł znieść lub zmienić swój święty, domagający się sprawiedliwości zakon. Po trzecie, mógł wprowadzić na świat bezgrzeszną boską istotę, która przyjęłaby na siebie odpowiedzialność za grzechy ludzi i dobrowolnie umarłaby zamiast człowieka.

Bóg jest miłością i dlatego nie zgubił człowieka bez dania mu szansy. Nie zmienił ani nie unieważnił swojego świętego prawa, aby nie zaprzeczyć swojej boskości. Ponieważ prawo Boże jest tak święte jak Bóg, tylko ktoś równy Bogu mógł zadośćuczynić sprawiedliwości. Miłość Jezusa do człowieka była tak wielka, że powiedział: „Nie mogę patrzeć na ich zgubę. Przyjmę na siebie całą odpowiedzialność za ich grzechy, poniosę na sobie ich winy, oddam za nich życie”.

Chrystus skosztował śmierci za wszystkich12. „Pan jego dotknął karą za winę nas wszystkich”13.

Filar IV — ZMARTWYCHWSTANIE

„Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism i (...) został pogrzebany, i (...) dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism”14.

Po zwycięskim życiu i ekspiacyjnej (zadośćuczynnej, odkupieńczej) śmierci Chrystus musiał pokonać śmierć przez triumfalne zmartwychwstanie.

Dlaczego zmartwychwstanie Chrystusa było konieczne? Przez zmartwychwstanie Jezus objawił moc przebaczenia grzechów. Upewnił nas, że ma prawo i nas z martwych wzbudzić do życia w Jego chwale. „Bo ja żyję i wy żyć będziecie”15.

Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, bylibyśmy nadal na zawsze zgubieni, mimo jego inkarnacji i bezgrzesznego życia oraz ofiary cierpienia na krzyżu Golgoty. Nigdy nie bylibyśmy w stanie spojrzeć poza cierpienia i grób. Golgota zagwarantowałaby nam wolność od kary za grzechy popełnione w przeszłości, lecz gdyby nie zmartwychwstanie, pozostalibyśmy bez nadziei na przyszłość! Bez zmartwychwstania Chrystusa wszyscy pozostalibyśmy nadal w grzechach16. „Zatem i ci, którzy zasnęli w Chrystusie, poginęli”17.

Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, jego bezgrzeszne życie jak również pojednawcza ofiara zostałyby na wieki bezowocne. Jego misja dla zbawienia świata byłaby tylko wielką pomyłką. Jezus stałby się najbardziej niezrozumiałą zagadką w historii. Ludzkość żyłaby na wieki w grzechu, w cieniu znaku zapytania: „Czy Chrystus był naprawdę Synem Bożym?”

Filar V — WNIEBOWSTĄPIENIE

„Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca; ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Boga waszego”18. Jezus nie tylko musiał zmartwychwstać. On musiał również wstąpić do nieba. On, który przyszedł od Boga, musiał do Boga wrócić.

Dlaczego Chrystus musiał wstąpić do nieba? Po pierwsze, aby otrzymać pieczęć Bożej aprobaty zbawczej misji na ziemi. Po drugie, aby zaświadczyć przed całym wszechświatem, że zajmowane przedtem miejsce po prawicy Ojca prawnie do niego należy. Po trzecie, aby zesłać dar Ducha Świętego na czekający zbór. Po czwarte, aby zapewnić nasze wniebowzięcie w dzień ostateczny. I po piąte, aby przystąpić do następnej części zbawczego dzieła, to jest do służby arcykapłana i pośrednika.

Filar VI — KAPŁAŃSTWO

„Główną zaś rzeczą w tym, co mówimy, jest to, że mamy takiego arcykapłana, który usiadł po prawicy tronu Majestatu w niebie, jako sługa świątyni i prawdziwego przybytku, który zbudował Pan, a nie człowiek”19. Wniebowstąpienie doprowadziło do przygotowania szóstego, bardzo ważnego kroku w dziele zbawienia. Jezus, jako nasz arcykapłan, musi w niebie dokonać dla nas niezbędnego dzieła.

Dlaczego służba arcykapłańska Jezusa jest konieczna? Wielu zapyta, czy sama śmierć Chrystusa nie jest wystarczająca? Czy nie zawołał On na krzyżu „wykonało się”? Cóż więc może Jego praca w niebie dodać do zakończonego dzieła na ziemi?

Te pytania prowadzą nas do samego sedna zagadnienia zbawienia. Przez swe życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezus zapłacił wystarczająco wielką cenę za zbawienie ludzkości. Ustanowił niewyczerpane źródło zbawiennych zasług. Jego ofiara była doskonała. Jednak chcąc skorzystać z tej ofiary, musimy ją teraz osobiście przyjąć. Jej dobrodziejstwa muszą być wprowadzone bezpośrednio w nasze codzienne życie. Jezus przez swoją służbę w niebie wstawia się za zbawionymi, którzy w Jego imieniu przystępują do Boga. Dokonuje tego w dwojaki sposób. Po pierwsze, przedstawia swe zasługi bezgrzesznego życia na naszą korzyść przed tronem Bożym. Po drugie, udziela nam mocy swego zmartwychwstałego

Filar VII — POWTÓRNE PRZYJŚCIE

„Tak i Chrystus, raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, drugi raz ukaże się nie z powodu grzechu, lecz ku zbawieniu tym, którzy go oczekują”20.

Ostatnim filarem i przęsłem w wielkim moście zbawienia jest drugie przyjście Chrystusa w chwale. W tym dniu Jezus zakończy historię panowania ciemności i grzechu. Dopełni dzieła odkupienia swego wybranego ludu. Dlaczego drugie przyjście jest konieczne? Jednym z głównych obowiązków sprawiedliwego władcy jest naprawienie zła i publiczne wywyższenie sprawiedliwości. Sąd władcy nie tylko musi być sprawiedliwy, lecz musi zostać także uznany za sprawiedliwy w oczach wszystkich zainteresowanych. Gdyby Jezus nie przyszedł na ten świat po raz drugi, zło nigdy nie byłoby ujarzmione, dobro nigdy nie doznałoby wywyższenia i miliony pytań na temat sprawiedliwości Bożej pozostałyby bez odpowiedzi.

Apokalipsa pyta: „Kiedyż, Panie święty i prawdziwy, rozpoczniesz (...) sąd?”21 Jezus powiedział: „A czyżby Bóg nie wziął w obronę swoich wybranych, którzy wołają do niego we dnie i w nocy? Powiadam wam, że szybko weźmie ich w obronę. Tylko czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”22

Podczas drugiego przyjścia Chrystusa Bóg publicznie wystawi zło na potępienie oraz publicznie wywyższy prawdę i sprawiedliwość.

Gdy Jezus powróci, wzbudzi umarłych i będzie sądził świat. Zniszczy na zawsze moc szatana, grzech i śmierć. On to odwróci tragiczną historię z Rdz 3. Oczyści pogrążoną w grzechu ziemię i przywróci jej pierwotny, szczęśliwy stan. W ten sposób most zbawienia będzie skończony. Potem Pan powie do swoich wiernych sług: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata”23.


Przypisy:
1 Łk 19,10.
2 J 14,6.
3 J 1,14.
4 Flp 2,5-8.
5 Iz 59,2.
6 Hbr 2,14-18.
7 Hbr 4,15.
8 1P 1,18.19.
9 Rz 5,8.
10 1J 3,4.
11 Rz 6,23.
12 Zob. Hbr 2,9.
13 Iz 53,6.
14 1Kor 15,3.4.
15 J 14,19.
16 Por. 1Kor 15,17.
17 1Kor 15,18.
18 J 20,17.
19 Hbr 8,1.2.
20 Hbr 9,28.
21 Ap 6,10.
22 Łk 18,7.8.
23 Mt 25,34.