Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

Potęga małego rogu

Siódmy rozdział Księgi Daniela dostarcza dużo więcej wiadomości na temat tego, o czym mówi rozdział drugi. Te same światowe potęgi zostały pokazane prorokowi w podobnej wizji, tym razem jednak pod postacią czterech drapieżnych zwierząt. Daniel zrozumiał, że to także było proroctwo o historii świata. Bóg objawił mu przyszłe dzieje, które on opisał w następujący sposób: „Ja, Daniel, miałem w nocy widzenie: oto cztery wiatry niebieskie wzburzyły Wielkie Morze, i cztery wielkie zwierzęta wychodziły z morza, każde inne”1.

W symbolice biblijnej wiatry oznaczają wojny, amorze symbolizuje narody. Jeśli morze było wzburzone, znaczy to, że narody były nękane zawieruchą wojenną. Królestwa przedstawiane są tutaj zgodnie z ich specyfiką przez drapieżne, krwiożercze bestie, które w sposób spektakularny wstępują na widownię historii świata. Daniel mówi: „Te wielkie cztery zwierzęta to są cztery królestwa, które powstaną na ziemi”2.

LEW ZE SKRZYDŁAMI ORŁA

„Pierwsze podobne było do lwa i miało orle skrzydła”3. Jak złoto jest najszlachetniejszym metalem, tak lew jest najszlachetniejszym zwierzęciem wśród drapieżników. Królestwo babilońskie jednoczyło w sobie moc i dostojność lwa połączone z szybkością orła. Niestety lew musiał ustąpić miejsca innemu zwierzęciu. Babilon upadł w roku 539 p.n.e., po najeździe Medo-Persji.

NIEDŹWIEDŹ

„Potem pojawiło się inne, drugie zwierzę, podobne do niedźwiedzia. Było ono podniesione tylko jedną stroną, a miało w paszczy między zębami trzy żebra i powiedziano mu: Wstań, jedz dużo mięsa!”4. Niedźwiedziowi brakuje wiele do majestatu lwa, podobnie jak srebro jest mniej warte niż złoto. Jest on jednak bardziej okrutny i drapieżny. Stroną dominującą potęgi przedstawionej przez niedźwiedzia byli Persowie, stąd symboliczne przechylenie na jedną stronę. Zaś trzy żebra w jego paszczy wskazują na trzy wielkie wygrane: z Lidią, Babilonem i Egiptem. Bardzo gwałtowne rozszerzanie się tego mocarstwa, od Indii aż po Europę, doskonale pasuje do zawołania: „Wstań, jedz dużo mięsa!”.

PANTERA Z CZTEREMA GŁOWAMI

Potęga medo-perska została złamana przez królestwo grecko-macedońskie w roku 331 p.n.e. Uosobienie cech pantery znajdujemy w Aleksandrze Wielkim Macedońskim. „Potem spojrzałem, a oto pojawiło się inne (zwierzę), podobne do pantery. Miało ono na grzbiecie cztery ptasie skrzydła, i cztery głowy miało to zwierzę, i dano mu władzę”5. Zwycięskich podbojów Aleksandra nie można lepiej zilustrować, jak przez pędzącą panterę o czterech skrzydłach. Ociężały niedźwiedź był bez szans w potyczce ze skrzydlatym drapieżnikiem. Jednak i ta potęga nie miała trwać na wieki. Po śmierci Aleksandra rozpadła się na cztery części, symbolizowane przez cztery głowy.

BESTIA Z ŻELAZNYMI ZĘBAMI

„Potem spojrzałem iw widzeniu nocnym pojawiło się czwarte zwierzę, straszne i groźne, i nadzwyczaj silne. Miało ono potężne żelazne zęby; pożerało i miażdżyło, a co pozostało, deptało swoimi nogami, było ono inne aniżeli wszystkie poprzednie zwierzęta, a miało dziesięć rogów”6. Żelazne zęby w sposób niedwuznaczny nawiązują do żelaznego imperium z Dan. 2, które wszystko kruszyło i druzgotało. Nie może to być nic innego, jak cesarstwo rzymskie, które cechowała bezkompromisowość, moc i brutalność o nieznanych dotąd rozmiarach. Stan ten trwał przez stulecia, aż wreszcie i dla Rzymu wybiła ostatnia godzina. Zachodnia część imperium została rozbita przez napór plemion germańskich7. Moc Rzymu została złamana. Odoaker, jeden z germańskich wodzów, obwołał siebie w roku 476 królem Italii, by wkrótce ustąpić miejsca Teodorykowi, z plemienia Ostrogotów. Dalsze plemiona germańskie zagarnęły inne części cesarstwa8. Dokonany podział wypełnił proroctwo o dziesięciu palcach z Dn 2 i o dziesięciu rogach z Dn 7. „A dziesięć rogów znaczy, że powstanie dziesięciu królów”9.

MAŁY RÓG

Proroctwo dochodzi do punktu kulminacyjnego, gdy obserwując rozbicie potęgi rzymskiej, Daniel nagle dostrzega wyrastający między dziesięcioma już istniejącymi, mały róg, który już wkrótce ma dominować nad pozostałymi. „Gdy uważnie przypatrywałem się rogom, zaczął wyrastać między nimi inny, mały róg (...). Na tym rogu były oczy jakby oczy ludzkie i usta, które mówiły zuchwałe słowa. I będzie mówił zuchwałe słowa przeciwko Najwyższemu, będzie męczył świętych Najwyższego, będzie zamyślał odmienić czasy i zakon; i będą wydani w jego moc aż do czasu i dwóch czasów i pół czasu”10.

Spróbujmy rozszyfrować tajemnicę „małego rogu”:

a) Miejsce i czas powstania. Ponieważ wyrasta on spośród dziesięciu rogów, więc powstaje nie gdzie indziej, tylko na terenie cesarstwa rzymskiego, krótko po jego rozpadzie i podziale między plemiona germańskie.

b) Charakter. Reprezentuje władzę polityczno-religijną wywierającą presję polityczną na pozostałe państwa, a jednocześnie rości sobie prawo do zmiany przykazań Bożych. Jest nietolerancyjny dla wierzących inaczej.

c) Rozwój. W krótkim czasie staje się potęgą i rozpoczyna się jego supremacja. Daniel mówi o rogu, „który miał oczy i usta, które mówiły zuchwale, i który wyglądał na większy niż inne”11. Miał istnieć aż do zakończenia historii świata i zostać zniszczonym przez sąd poprzedzający przekazanie Królestwa Bożego zbawionym12.

Kogo symbolizuje mały róg? Jednym z pierwszych, którzy podjęli się odpowiedzi, był arcybiskup Salzburga w Austrii Eberhard II13, który działalność małego rogu dostrzegł w poczynaniach chrześcijańskiego Rzymu. Zdanie to podzielali również J. Wickliff, M. Luter i J. Knox. Państwo rzymskie de facto nigdy nie przestało istnieć, przetrwało dzięki przemianie w strukturę kościelno-polityczną. Szczególnie ciemną kartę historii zapisał Kościół w średniowieczu. Dr Heinz napisał, iż nie trzeba nikomu tłumaczyć, „że to, co działo się w średniowieczu i podczas kontrreformacji, nie da się pogodzić z nauką Jezusa, jaką przedstawił On w kazaniu na górze.

Pseudochrześcijańskie prześladowanie braci chrześcijan jest policzkiem wymierzonym w twarz Jezusa”14. Przyznał to papież Jan Paweł II podczas dwudniowego zgromadzenia wszystkich kardynałów w czerwcu 1994 w Rzymie. Powiedział: „Jak możemy zachować ciszę w odniesieniu do tak wielu form przemocy, dokonywanych w imię wiary — jak wojny religijne, trybunał inkwizycji lub innych form łamania praw jednostki”15. Niestety, kardynałowie nie bardzo poparli papieża. A najlepszym do tego komentarzem jest tytuł w jednym z dzienników: „Kardynałowie nie chcą się bić w piersi”16.


Przypisy:
1 Dn 7,2.3.
2 Dn 7,17.
3 Dn 7,4.
4 Dn 7,5.
5 Dn 7,6.
6 Dn 7,7.
7 IV iV w. n.e.
8 493 r n.e.
9 Dn 7,24; por. Dn 2,41.44.
10 Dn 7,8.25
11 Dn 7,2.
12 Dn 7,26.27.
13 1200-1246.
14 H. Heinz, Radykalne zmiany przed nami, s. 55.
15 Fragmenty memorandum wygłoszonego podczas otwarcia konsystorza w dniu 13 czerwca 1994.
16 Express Wieczorny, 15 czerwca 1994, s. 3.