Autorska płyta Mariusza Zawieruchy opowiada o cudzie życia na każdym jego etapie... W oczach Bożych jesteś cudem!

Milenium

W dwudziestym rozdziale Objawienia Jana czytamy na temat pewnego tysiącletniego okresu w dziejach naszej planety, czyli milenium. Co będzie się w tym czasie działo na ziemi i z jej mieszkańcami? Czy będzie to dla naszego globu era pokoju i pomyślności, czy też okres spustoszenia? Wielu chrześcijan sądzi, że milenium będzie dla ziemi czasem rozkwitu, zbawienia i bezpieczeństwa. Co więcej, uważają oni, że w tym czasie nawrócą się wszyscy bezbożni bowiem Bóg da im jeszcze jedną szansę zbawienia. W oparciu o Pismo Święte, jako jedyny i nieomylny autorytet w sprawach wiary, przedstawię kolejność wydarzeń, które nastąpią przed, w trakcie, jak i po okresie tysiąclecia, czyli milenium. Wspomnę także o niektórych błędnych naukach dotyczących tego kresu. Jest to bowiem zbyt ważne zagadnienie, aby nad nim przejść do porządku dziennego.

WYDARZENIA POPRZEDZAJĄCE MILENIUM

Tysiąclecie albo też milenium (mille — tysiąc, anno — rok) pojawia się sześć razy w dwudziestym rozdziale Objawienia Jana. Jakim wydarzeniem rozpoczyna się ten okres? W Ap 19,11-12.15 czytamy podniosłe, choć jednocześnie i groźne słowa: „Widziałem niebo otwarte, a oto biały koń, a Ten, który na nim siedział, nazywa się Wierny i Prawdziwy, gdyż sprawiedliwie sądzi i sprawiedliwie walczy. Oczy zaś jego jak płomień ognia, a na głowie jego liczne diademy. Imię swoje miał wypisane, lecz nie znał go nikt, tylko on sam. (…). A z ust jego wychodzi ostry miecz, którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną, on sam też tłoczy kadź wina zapalczywego gniewu Boga Wszechmogącego”.

Starotestamentowe proroctwo Pisma Świętego mówi o przyjściu Chrystusa następująco: „Bóg nasz przybywa i nie milczy; przed nim ogień pochłaniający, a dokoła niego sroży się potężna burza” Ps 5,3. W Nowym Testamencie czytamy: „Gdyż jak błyskawica pojawia się od wschodu słońca i jaśnieje aż na zachód, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego (…), i wtedy biadać będą wszystkie plemiona ziemi, i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach nieba z wielką mocą i chwałą” Mt 24,27.3. To niezwykłe i wspaniałe wydarzenie będzie niestety przykrym wydarzeniem dla tych, którzy „nie upamiętali się, by mu [Bogu] oddać chwałę” Ap 16,9.

A co stanie się z tymi, którzy oczekiwali powrotu Zbawiciela i tymi, którzy Go oczekiwali, ale nie doczekali się Jego przyjścia za swego życia? Pismo Święte bardzo dokładnie odpowiada i na to pytanie. „A to wam mówimy na podstawie Słowa Pana, że my, którzy pozostaniemy przy życiu aż do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli. Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie, potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nimi porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem” 1Tes 4,15-17. Natomiast nie wezmą udziału w tym zmartwychwstaniu „inni umarli” Ap 20,5, to znaczy ci ludzie, którzy byli obojętni na sprawy zbawienia. Natomiast ci, którzy zmartwychwstali oraz ci, którzy żywo doczekali przyjścia Jezusa, mając przemienione ciała, odbędą wraz z Chrystusem wspaniałą kosmiczną podróż tam, gdzie Chrystus odszedł po swoim zmartwychwstaniu, aby im „przygotować (…) miejsce” J 14,2.

CO BĘDZIE SIĘ DZIAŁO W OKRESIE MILENIUM?

W tym momencie historii rozpocznie się właściwy okres tysiąclecia. Pismo Święte tak ten początek opisuje: „Widziałem anioła zstępującego z nieba, który miał klucz od otchłani i wielki łańcuch w swojej ręce. I pochwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wrzucił go do otchłani, i zamknął ją, i położył nad nim pieczęć, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni owych tysiąc lat. Potem musi być wypuszczony na krótki czas” Ap 20,1-3.

Słowo „otchłań” (abyssos) w polskim przekładzie Pisma Świętego jest odpowiednikiem tego samego określenia, jakie pojawia na samym początku Biblii w opisie stworzenia (patrz Rdz 1,2. Nie jest to otchłań znajdująca się gdzieś w bliżej nieokreślonym miejscu, ale nasza Ziemia, która powróci do stanu chaosu i wyludnienia. Pisał już o tym starotestamentowy prorok Jeremiasz: „Spojrzałem na ziemię — a oto pustka i próżnia, ku niebu — a nie było na nim jego światła. (…). Spojrzałem — a oto pole urodzajne stało się pustynią, a wszystkie jego miasta zburzone przed Panem przez żar jego gniewu” Jr 4,23.26. Na takiej właśnie ziemi, związany łańcuchami bezczynności, przebywać będzie szatan. Będzie to dla niego czas rozmyślania nad skutkami swego buntu, gdy nieustannie namawiał ludzi do czynienia zła i sprzeciwiania się Bogu. W okresie milenium nie będzie miał kogo zwodzić, gdyż nie będzie wokoło niego żywych ludzi. Łatwo sobie wyobrazić, jaką mękę bezczynności będzie cierpiała ta niezwykle aktywna istota, która jak lew ryczący chodzi wokoło „szukając kogo by pochłonąć” 1P 5,8.

Jednakże tysiąclecie nie będzie okresem zupełnej bezczynności dla całego wszechświata. W niebie w tym czasie będą miały miejsce niezwykłe wprost wydarzenia. Jak już zostało wspomniane, zostaną tam przeniesieni na okres tysiąca lat wszyscy zbawieni. Czym będą się tam zajmować? „Widziałem trony, i usiedli na nich ci, którym dano prawo sądu (...). Ci ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat” Ap 20,4. Taki rodzaj sądu był także zapowiadany przez apostoła Pawła: „Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą? (...) Czy nie wiecie, że aniołów sądzić będziemy” 1Kor 6,2-3. Jest to sąd nad ludźmi, którzy odrzucili zbawienie, oraz nad upadłymi aniołami. Na tym sądzie już nikt nie występuje w roli obrońcy. Jedyna osoba, która miała do tego prawo, Jezus Chrystus, została zlekceważona! Nietrudno zatem przewidzieć, jaki zapadnie wyrok: „Zapłatą za grzech jest śmierć” Rz 6,23. Druga część tego tekstu napawa wprawdzie otuchą: „… lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”, ale łaską Bożą, niosącą życie wieczne, też wzgardzono. Skutki tego są nieodwracalne.

WYDARZENIA, KTÓRE NASTĄPIĄ PO MILENIUM

Gdy okres tysiąca lat zakończy się, na ziemi ponownie zaczną się dziać niezwykłe rzeczy: „A gdy się dopełni tysiąc lat, wypuszczony zostanie szatan z więzienia swego i wyjdzie, by zwieść narody, które są na czterech krańcach ziemi, Goga i Magoga, i zgromadzić je do boju; a liczba ich jak piasek morski” Ap 20,7-8. Skąd ci ludzie nagle pojawią się na ziemi? W Ap 20,5 czytamy: „Inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat”. Ci „inni” dopiero teraz powstaną do życia, a wielki Przegrany ponownie rozpocznie dzieło ich zwodzenia.

Gdy skończy się okres milenium, Jezus ze zbawionymi powróci na ziemię. Oto biblijny opis tego wydarzenia: „Widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego” Ap 21,2. Ten widoczny z daleka wspaniały pomnik zbawienia stanie się nagle solą woku zmartwychwstałych niepobożnych. Inspirowani przez szatana przystąpią natychmiast do działania: „Ruszyli na ziemię jak długa i szeroka, i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane” Ap 20,9.

I wtedy właśnie nastąpi coś niezwykłego przed ostatecznym rozwiązaniem problemu nieprawości. Oto opis biblijny tego wydarzenia: „Widziałem wielki, biały tron i tego, który na nim siedzi, przed którego obliczem pierzchła ziemia i niebo, i miejsca dla nich nie było. I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem; i księgi zostały otwarte; również inna księga, księga żywota została otwarta; i osądzeni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było napisane w księgach. (...). I jeżeli ktoś nie był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora ognistego” Sp 20,11.12.15.

Ostateczny koniec zatwardziałych grzeszników Słowo Boże tak opisuje: „Spadł z nieba ogień, i pochłonął ich. A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie znajduje się też zwierzę i fałszywy prorok (...). I śmierć, i piekło zostały wrzucone do jeziora ognistego; owo jezioro ogniste, to druga śmierć” Ap 20,9.10.14. Ów niszczycielski ogień dokona oczyszczenia całej ziemi z następstw grzechu. Apostoł Piotr przedstawił tow następujących słowach: „Teraźniejsze niebo i ziemia mocą tego samego Słowa zachowane są dla ognia i utrzymane na dzień sądu i zagłady bezbożnych ludzi. (...); wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną. (…) Ale my oczekujemy, według obietnicy, nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość” 2P 3,7.1.13.

* * *

Taka jest biblijna prawda o tysiącleciu. Inne nauki dotyczące tego okresu to zwykła ludzka spekulacja, choćby były nieporównanie bardziej pocieszające niż to, co zostało tutaj przedstawione. Pomyśl, drogi czytelniku: gdzie lepiej i przyjemniej byłoby przeżyć owe tysiąc lat? Czy ze Zbawicielem, istotami niebieskimi i zbawionymi w niebie, czy też w stanie śmierci na ziemi? Decyzję musisz podjąć teraz.